Την ανάγκη αποκατάστασης της επικοινωνίας, της συνεννόησης και της ουσιαστικής συνεργασίας στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αναδεικνύοντας παράλληλα το ζήτημα της αποκέντρωσης αρμοδιοτήτων από το κεντρικό κράτος προς τους Δήμους, υπογράμμισε σε παρέμβασή του ο ομιλητής.
Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της σημερινής εποχής είναι η έλλειψη επικοινωνίας, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις φαίνεται να αντικαθίσταται από την αλαζονεία. Πρόκειται, όπως εξήγησε, για δύο συμπεριφορές που συνυπάρχουν ή εναλλάσσονται, καθώς όταν υποχωρεί η επικοινωνία, η αλαζονεία βρίσκει χώρο να επικρατήσει.
Αναφερόμενος στο πρόσφατο συνέδριο της Αυτοδιοίκησης, άσκησε κριτική στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκαν από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης οι αντιπαραθέσεις και οι εντάσεις που σημειώθηκαν, επισημαίνοντας ότι η προβολή περιορίστηκε κυρίως στις στιγμές έντασης, αδικώντας, κατά την άποψή του, τη συνολική προσπάθεια που καταβλήθηκε από τους Δήμους.
Υποστήριξε ότι, παρά τις διαφορετικές διατυπώσεις και τα επιμέρους ψηφίσματα, η ουσία των διεκδικήσεων της Αυτοδιοίκησης ήταν σε μεγάλο βαθμό κοινή. Μάλιστα, εκτίμησε ότι τόσο οι συζητήσεις στο συνέδριο όσο και οι αποφάσεις που ακολούθησαν κινήθηκαν περίπου στην ίδια κατεύθυνση, καθώς οι πραγματικές ανάγκες και οι στόχοι των Δήμων δεν διαφοροποιούνται ουσιαστικά.
Ο νόμος 53-14 ως σημαντικός σταθμός για την Αυτοδιοίκηση
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον νόμο 53-14, τον οποίο χαρακτήρισε θετικό αποτύπωμα και σημαντικό σταθμό στην πορεία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Παράλληλα, θεώρησε θετική την κατεύθυνση της εισήγησης του αρμόδιου υπουργού, σημειώνοντας ωστόσο ότι δεν υπήρξε αντίστοιχη συνέπεια από το σύνολο των κυβερνητικών παρεμβάσεων, συμπεριλαμβανομένης, όπως ανέφερε, και της τοποθέτησης του πρωθυπουργού.
Στην ιστορική αναδρομή του, χαρακτήρισε ως πρώτο σημαντικό σταθμό τη συνταγματική αναθεώρηση του 2001, η οποία, μεταξύ άλλων, κατοχύρωσε μια κρίσιμη αρχή για τη λειτουργία της Αυτοδιοίκησης: τον περιορισμό του κρατικού ελέγχου στη νομιμότητα των αποφάσεων των Δήμων και όχι στην αξιολόγηση της σκοπιμότητάς τους.
Ωστόσο, όπως επισήμανε, η συγκεκριμένη συνταγματική πρόβλεψη δεν εφαρμόστηκε στην πράξη μέχρι σήμερα.
Το κεντρικό κράτος εξακολουθεί να διατηρεί τον έλεγχο
Ο ομιλητής περιέγραψε τη σημερινή κατάσταση ως μια παρατεταμένη μεταβατική περίοδο, κατά την οποία το κεντρικό κράτος εμφανίζεται απρόθυμο να αποχωριστεί ουσιαστικές εξουσίες και αρμοδιότητες.
Παράλληλα, έθεσε το ζήτημα της απουσίας επαρκών θεσμικών ασφαλιστικών δικλίδων, οι οποίες θα διασφάλιζαν ότι οι όποιες αλλαγές σε πρόσωπα και κυβερνητικές διοικήσεις δεν θα αναπαράγουν τις ίδιες πρακτικές ελέγχου.
Όπως κατέληξε, ο έλεγχος της σκοπιμότητας των αποφάσεων των Δήμων εξακολουθεί να αποτελεί μέρος της καθημερινότητας της Αυτοδιοίκησης, παρά τη συνταγματική κατοχύρωση της αρχής του ελέγχου αποκλειστικά ως προς τη νομιμότητα.
Το βασικό ζητούμενο, επομένως, παραμένει η μετάβαση από μια συγκεντρωτική διοικητική αντίληψη σε ένα πραγματικά αποκεντρωμένο μοντέλο λειτουργίας, με ισχυρούς Δήμους, αυτονομία στη λήψη αποφάσεων και ουσιαστικό σεβασμό στον θεσμικό τους ρόλο.